Mam nadzieję, że dbasz o swoje samopoczucie w takim razie!! Tym bardziej podziwiam, że pomimo trudności nie poddałeś się. Mimo, że powtarzam sobie, że mnie to nie rusza, świadomość, że innym się układa jest pokrzepiająca. Wiadomo, że to nie koniec świata, ale dobrze wiedzieć że rzeczywiście tak jest. Co do genezy mojego "problemu", zawsze zwalam wszystko na stres. Chociaż wcale nie czuję się zestresowana, nie sądzę też żebym miała jakieś sensowne powody by być zestresowaną, moje ciało jednak zdaje się mieć inne zdanie. Tylko ciężko cokolwiek z tym zrobić, jeżeli pomóc by mi miało (w tym i w innych przypadłościach, którymi los mnie obdarował) ograniczenie stresu, ale jak ograniczyć stres, nie czując go. Zastanawiam się w zasadzie, czy jąkanie może wziąć się ze stresu? Wiem, że może być czynnikiem prowadzącym do pogorszenia objawów, ale u osoby która już się jąka. A tak po prostu je spowodować?